وى و تاريخ كتابت روشن مىگردد و در آخر اين كتاب فصلى مختصر از مقالات شمس الدّين تبريزى نوشته شده است . 7 - نسخهء چاپ هند ( مطبعه اعظم كده ) كه در 1928 ميلادى به طبع رسيده و مستند آن هفت نسخهء خطّى بوده است از نسخ استانبول و هندوستان كه اقدم آن‌ها در سال 1105 نوشته شده و اين نسخه هرچند بر نسخهء طبع طهران رجحان دارد و ليكن هم مورد اعتماد نتواند بود از آن جهت كه مبتنى بر نسخ قديم‌تر نيست و تصرّفات نسّاخ در آن راه يافته و اضافاتى در آن ديده مىشود كه على القطع و اليقين از بيان و خامهء مولانا تراوش نكرده است . 8 - نسخهء چاپ طهران كه در 1334 هجرى قمرى به طبع رسيده و مصدّر است به مقدمهء بسيار ظريفى از مرحوم حاج شيخ عبد اللّه حائرى از مشايخ سلسلهء نعمت‌اللهيّه ( رشتهء گناباد ) كه علاوه بر فيه ما فيه معارف سلطان ولد را نيز متضمّن است . و چون نسخ مشار اليها هيچ يك از حيث صحّت و قدمت به پايهء نسخهء اصل و ح نمىرسد و موارد اختلاف از تفاوت بعضى كلمات و اضافات اشعار به حدس قوىتر ناشى از تصرف كتّاب و سليقهء نسّاخ است بدين جهت نگارنده مبناى تصحيح كتاب را بر آن دو قرار داد بدين‌طريق كه نسخهء اصل را از آغاز تا آنجا كه به پايان مىرسد ( صفحهء 195 از همين چاپ ) در متن قرار داد و اختلاف نسخهء ح را در حاشيه جاى داد مگر در مواردى كه ترجيح آن بر نسخهء اصل واضح نمىنمود يا به جهت تكميل مطلب ضرورت داشت و فصول عربى را كه در اصل نيست ولى در كليّهء نسخ خطّى و چاپى موجود است و قرائن بسيار بر صحّت انتساب آن به مولانا در همان فصول به نظر مىرسد از نسخهء ح افزود و با نسخهء كتابخانهء ملى و سليم آغا مطابقت نمود و از صفحهء 173 كه نسخهء اصل ختم مىشود ساير مطالب كتاب را از روى نسخهء ح بىكم‌وكاست نقل كرد و تنها در موارد ضرورت نسخه بدل از نسخهء سليم آغا و ملى در پاى صفحه آورد و در مقابلهء نسختين از معاضدت و مساعدت دوست گرامى و دانشمند فاضل آقاى محمد تقى مدرس رضوى استاد دانشگاه طهران كثر اللّه امثاله برخوردارى كامل يافت و چون مقابله كتاب به عون اللّه تعالى در 1327 خاتمت پذيرفت به جهت توضيح